Sommige boeken trekken je niet meteen met schreeuwerige drama’s of flitsende dialogen. Ze komen langzaam binnen. Al het blauw van de hemel is zo’n roman die je misschien achteloos oppakt – en dan onverwacht diep raakt.
Toen wij dit boek lazen, verwachtten we een klassiek feelgoodverhaal, of een zwaar ziekteverhaal in melodramatische stijl. Wat we kregen was iets heel anders: een stille roadtriproman over twee mensen die elkaar niet zozeer zoeken, maar vinden – en langzaam ruimte maken voor elkaar in elkaars pijn.
Wat ons trof, was hoe Mélissa Da Costa durft te vertragen. Geen overdaad aan drama, maar wel veel ruimte voor reflectie, landschappen en stiltes. Dat maakt dit boek niet voor iedereen – maar voor wie bereid is om mee te gaan, is het een bijzonder, troostrijk verhaal.
De kracht van vertraging: literaire context en thematiek
Al het blauw van de hemel verscheen oorspronkelijk in het Frans (Tout le bleu du ciel, 2019) en werd in Nederland opgemerkt door lezers die niet bang zijn voor tragiek. Mélissa Da Costa debuteerde met dit boek en viel op door haar kalme stijl, filosofische toon en menselijke aanpak van grote thema’s.
Het uitgangspunt lijkt op het eerste gezicht zwaar: een jonge man van 26, Émile, krijgt te horen dat hij aan een vorm van Alzheimer lijdt die ongeneeslijk is. In plaats van een ziekenhuis kiest hij ervoor om zijn laatste maanden door te brengen op reis – met een wildvreemde reisgenote, Joanne, die reageert op zijn oproep. Samen vertrekken ze in een camper.
Dat klinkt als de opzet van een sentimentele roadtrip. Maar het boek slaat een andere toon aan. Da Costa schrijft traag en bedachtzaam, met aandacht voor de landschappen van Frankrijk, het innerlijk van haar personages, en de schoonheid van alledaagse momenten. Thematisch is dit een boek over afscheid nemen, maar vooral ook over opnieuw leren leven. Over wat het betekent om gezien te worden – echt gezien – wanneer je kwetsbaar bent. En hoe liefde niet altijd groots en meeslepend hoeft te zijn om echt te zijn.
Wat maakt Al het blauw van de hemel bijzonder?
Wat ons opviel aan dit boek was de subtiele sfeer die Da Costa weet neer te zetten. Er zit een zachte melancholie in de bladzijdes, zonder dat het zwaarmoedig wordt.
De vriendschap tussen Émile en Joanne ontwikkelt zich op een geloofwaardige manier. Geen clichés, geen gehaaste liefdeslijn. In plaats daarvan krijgen we observaties, kleine gebaren, gesprekken met stiltes ertussen.
De landschappen waar ze doorheen reizen worden bijna personages op zich. Vooral lezers die houden van natuur, bergen, stilte en ruimte zullen zich thuis voelen in de beschrijvingen.
Tegelijk is het geen boek zonder conflict. Zowel Émile als Joanne dragen bagage met zich mee – psychisch, emotioneel – en het boek laat zien hoe die bagage langzaam een plek krijgt. Zonder alles op te lossen.
Voor wie is dit boek geschikt?
Deze roman is bijzonder geschikt voor lezers die houden van introspectieve verhalen. Het leest traag, maar dat is precies de bedoeling.
Ben je fan van auteurs als Paolo Giordano (De eenzaamheid van de priemgetallen) of David Nicholls (Wij)? Dan zul je iets herkennen in de toon van Da Costa. Ook liefhebbers van Franse literatuur en levensverhalen zullen hier iets in vinden.
Minder geschikt is dit boek voor wie houdt van plotgedreven romans of snelle ontwikkelingen. Hier telt de reis meer dan de bestemming.
Veelgestelde vragen
Is Al het blauw van de hemel geschikt voor jonge lezers?
Niet vanwege inhoud, maar vanwege toon en thematiek is dit eerder een roman voor volwassenen of oudere jongeren (17+).
Is dit boek losstaand of onderdeel van een serie?
Het is een op zichzelf staand boek.
Is er een luisterboek beschikbaar?
Ja, Al het blauw van de hemel is beschikbaar als luisterboek, onder andere via Storytel en Luisterrijk.
Is het boek vertaald uit het Frans?
Ja, het origineel heet Tout le bleu du ciel. De Nederlandse vertaling is zeer toegankelijk en behoudt de gevoeligheid van de oorspronkelijke tekst.
Al het blauw van de hemel is geen boek dat je even tussendoor leest. Het vraagt aandacht, maar geeft ook veel terug. Het is een verhaal over afscheid, liefde, natuur, pijn en hoop – zonder grote woorden, maar met grote impact.
Wil je een roman lezen die je niet schreeuwend toespreekt, maar zachtjes onder je huid kruipt? Dan is dit boek een absolute aanrader.
